rozbita tęcza

ul. Długa
Jutro sobota, a pogoda nieciekawa. Niebo zachmurzone, bez słońca. To ic, itak ide do pracy. Choc lubię kiedy jest jasno i świeci słońce. Pracuje w kolejne soboty, a potem będę miała kilka dni wolnych między świętami a Nowym rokiem. I mam szczery zamiar spędzić te dni pięknie.
A dziś? dziś nie ma pięknego dnia. Od rana jestem zła na świat i troche na siebie. Na świat, bo użeram się z bankiem a wcale mi się nie chce.Na siebie, bo przez swoje niedbalstwopozwoliłam się wykorzystać. I oczywiście nikt winny się nie czuje, bo niby czemu? Plastyk nie od tego, redakcja o niczym nie wie, bo plastyk nic nie powiedział , a moje zdjęcie jest tam, gdzie ja nie chcę żeby było. Tym bardziej, że już kiedyś sobie obiecałam, że ta instytucja nic ode mnie za darmo nie dostanie!
Wypisałam się z pewnej listy. I zastanawiam się teraz nad następnym krokiem. Na razie tylko myślę.
Wczoraj chodziłam po klatce schodowej jednej z kamienic na Starym mieście. Wchodzenie do srodka jest utrudnione, bo w czasie domofonów, trzeba się tłumaczyć, itd. Wykorzystałam otwarte drzwi i weszłam. Żal mnie ogarnął na widok zdewastowanego wnętrza. Porozbijanych witraży. Zdrapanych, zamalowanych malowidłach na ścianach. No cóż..